Wie was Peerke Donders

Scouting

Peerke Donders

 

 

Wie was Peerke Donders?

 

 

Petrus Norbertus Donders,

Geboren in Tilburg Noord: 27 oktober 1809

Gestorven in Batavia (Suriname): 14 Januari 1887

Korte Samenvatting:

Peerke Donders is een weverszoon die geboren is

in Tilburg-Noord.

Peerke trad toe tot de Orde der Redemptoristen (Gezelschap der verlossers) en werd uitgezonden naar Suriname. Zijn missie was om daar het geloof te prediken (uiteggen van de wil van god) en de melaatsen Lepra patiënten) te verzorgen. Tot aan zijn dood verbleef hij op zijn missiepost Batavia.

In 1887 overleed hij en werd hij begraven in Suriname. Peerke werd in 1982 zalig verklaard (verklaring door de Paus wanneer iemand een wonder heeft verricht).

 

Het complete verhaal:

Peerke werd geboren in Tilburg, als oudste zoon van de huiswever Arnold Donders en Petronella van den Brekel. Kinderarbeid was in die tijd heel gewoon, en Peerke zat als jongen van twaalf al achter het weefgetouw. Van zijn droom om priester te worden kon niets komen; zijn ouders hadden daar geen geld voor. Nadat hij in 1831 was afgekeurd voor militaire dienst, vroeg hij de pastoor hem te helpen. Hij mocht knecht worden op het kleinseminarie Beekvliet (School voor geestelijken) in Sint Michielsgestel. Hij werd vervolgens wegens zijn geloofsijver (goed zijn best doen voor het geloof) toegelaten tot de priesteropleiding. Tijdens zijn vervolgstudie aan de priesteropleiding te Haaren kwam bisschop Grooff uit Suriname op bezoek. Deze zocht priesters voor de missie in Suriname.

Peerke was de enige die zich aanmeldde. Tot genoegen van zijn meerdere overigens, die de vreemde eend in de bijt liever zagen vertrekken.

Op 5 Juni 1841 werd hij vervroegd tot priester gewijd, 31 jaar oud, en op 1 Augustus 1842 vertrok hij naar Suriname om te werken met leprapatiënten (Ernstige besmettelijke ziekte).

Hij werd aangesteld als kapelaan (Hulppastoor) in Paramaribo, en in een leprakolonie op de voormalige plantage Batavia aan de rivier Coppename. In 1856 werd hij voorgoed overgeplaatst naar Batavia. Op 24 Juni 1867 legde hij de kloostergeloften af, en trad hij toe tot de congregatie der Redemptoristen (gezelschap der verlossers). In de periode daarna maakte hij missiereizen naar de Indianen in het binnenland, tot hij in 1882 werd teruggeroepen naar Paramaribo. Van 1883 tot en met 1885 werd daar een cederhouten kathedraal (Houten hoofdkerk) gebouwd, de Sint Petrus en Paulus Kathedraal.

In oktober 1885 werd Peerke opnieuw naar Batavia gezonden. Daar kreeg hij op 1 Januari 1887 een nierontsteking en op 14 Januari overleed hij,

77 jaar oud.

Zijn lichaam werd eerst op het kerkhof van de melaatsenkolonie begraven, maar werd op 28 Juli 1900 bijgezet achter de Sint Petrus en Paulus Kathedraal van Paramaribo. Op 17 Januari 1921 werd het nog eens herbegraven, nu in een graf in de linkerzijvleugel van de kathedraal.

Peerke’s geboortehuisje in Tilburg werd in 1930 herbouwd op de vroegere fundamenten, en bij een waterput, die trouwens niet bij het huisje hoorde, werd er een kapel gebouwd met beeldenpark.

Op 23 mei 1982 werd Peerke zalig verklaard (verklaring door de Paus wanneer iemand een wonder heeft verricht), nadat Paus Johannes Paulus II in 1979 al had bevestigd dat in 1929 een kind op voorspraak van Peerke was genezen van botkanker.

Onze Scoutinggroep is naar Peerke Donders vernoemt omdat hij een wereldberoemde heiligen is die in Tilburg-Noord geboren is.